เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
หลี่ชิงซานเดินตามหลงเย่หยุนผ่านระเบียงทางเดินสองสาย ไม่นานก็มาถึงหน้าห้องพักห้องหนึ่ง
ประตูห้องเปิดกว้าง นักพรตเฒ่ากลไกสวรรค์ยืนอยู่ในห้อง เขาลืมตาสีเทาขาวคู่หนึ่งขึ้นแล้วยิ้มกล่าวว่า
“จอมยุทธ์หนุ่มหลี่ ไม่ทราบว่าพอใจกับ『ฉายา』ใหม่นี้หรือไม่”
“ไม่เลว” หลี่ชิงซานยิ้มเล็กน้อย กำลังจะก้าวเข้าไปในห้อง
หลงเย่หยุนยื่นมือขวางไว้ ขมวดคิ้วพลางกวาดสายตามองการจัดวางภายในห้อง
“เจ้าสำนักหลงช่างเฉียบแหลมยิ่งนัก หากไม่ติดข้อจำกัดของโลกใบนี้ ท่านคงบรรลุระดับ『ร่างเวท』ไปนานแล้ว!”
นักพรตเฒ่ากลไกสวรรค์ส่ายหน้าถอนหายใจเบา ๆ นิ้วชี้ขวาชูขึ้นชี้ตรงไปยังท้องฟ้า
“เจ้าสำนักหลงไม่ต้องสงสัยไป การจัดวางครั้งนี้เพียงเพื่อตบตาฟ้าดินเท่านั้น!”
“นักพรตกล่าวเกินไปแล้ว”
หลงเย่หยุนยิ้มบาง ๆ แล้วละสายตากลับมา พยักหน้าให้หลี่ชิงซานก่อนจะก้าวเข้าไปในห้อง