เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ใจกลางมหาทวีป เมืองเจ็ดดารา
บนถนนที่คึกคัก นอกจากพ่อค้าแม่ค้าและชาวบ้านแล้ว ยังมีชาวยุทธที่คาดดาบและกระบี่ไว้ที่เอวอยู่ไม่น้อย
ใจกลางเมืองใหญ่ หน้าตึกโรงเตี๊ยมกลิ่นสวรรค์ รายนามสวรรค์ ปฐพี มนุษย์ ถูกแขวนไว้ บรรยากาศคึกคักเป็นพิเศษ
ภายในโรงเตี๊ยมยิ่งแน่นขนัดจนไม่มีที่ว่าง ลูกค้าส่วนใหญ่ล้วนแต่งกายในชุดชาวยุทธ
พวกเขาล้วนเดินทางมาจากละแวกเมืองเจ็ดดารา เพียงเพื่อมาชมบารมีของ “เหยียนหลัวมิแตกดับ”
“ว่ากันว่าผ่านมาเดือนหนึ่งแล้ว ทำไม ‘เหยียนหลัวมิแตกดับ’ ถึงยังไม่กลับมาอีก?”
“พูดจาไร้สาระ! ดินแดนสุดประจิมห่างไกลออกไปนับหมื่นนับพันลี้ หากไม่บินสักปีครึ่งปี จะกลับมาทันได้อย่างไร?”
“นายคิดว่าทุกคนจะกระจอกเหมือนนายหรือไง? ‘เหยียนหลัวมิแตกดับ’ คืออันดับหนึ่งรายนามปฐพีเชียวนะ!”