กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“หัวเราะงั้นรึ?! ‘ยมทูตยิ้มแย้ม’ หัวเราะออกมาแล้ว!!!”
ที่ลานด้านหน้า เหล่ายอดฝีมือในยุทธภพต่างเผยสีหน้าหวาดกลัวทันที พวกเขารีบเบือนสายตากลับไป
แต่ละคนนั่งลงอย่างสงบเสงี่ยมราวกับนกกระทาที่ขดตัวอยู่
ผางเหยียนเผชิญหน้ากับรอยยิ้มของหลี่ชิงซาน เขาชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มอย่างรู้สึกผิด
“ขออภัยด้วย หลี่อู๋ฉาง! ข่าวลือในยุทธภพแพร่สะพัดไปไกล ผังโหม่วนี้หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะได้รับผลกระทบ จนเสียกิริยาไปบ้าง”
“ไม่เป็นไร”
หลี่ชิงซานส่ายหน้าเบา ๆ พลางกล่าวด้วยรอยยิ้มเปี่ยมสุขว่า
“ศาลากลไกสวรรค์ยังคงมีความสามารถอยู่บ้าง บันทึกในรายนามมนุษย์ล้วนเป็นความจริง ไม่นับว่าเป็นข่าวลือหรอก”
“จริงสิ ผมจำได้ว่าในคำวิจารณ์ของคุณชายผาง ดูเหมือนจะมีข้อหนึ่งที่ว่า ‘เจียวมารจำแลงเป็นมังกร’ ใช่ไหม?”