ตอนที่ 220 ธรรมเนียมมิอาจละเลย!

ดินแดนสุดประจิม

มหาสุริยันแขวนสูงเด่น ปลดปล่อยแสงและไอความร้อนออกมาอย่างเต็มที่ แผดเผาผืนปฐพี

อากาศร้อนระอุและบิดเบี้ยว ราวกับคลื่นความร้อนที่กำลังเดือดพล่าน

กรวดทรายสีแดงทับถมกันเป็นเนินเขา ทอดยาวออกไปอย่างไร้ที่สิ้นสุด

ร่างเงาหลายสายพุ่งทะยานอยู่กลางเวหา กวาดผ่านเนินทรายนับไม่ถ้วน มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก

ลึกเข้าไปในทะเลทราย ผืนโอเอซิสแห่งหนึ่งตั้งตระหง่านราวกับเกาะโดดเดี่ยว

พืชพรรณขึ้นหนาแน่น สระน้ำกระจายตัวอยู่โดยรอบ ใสสะอาดอย่างยิ่ง

ร่างเงาจากทุกสารทิศร่อนลงจากฟากฟ้า เผยให้เห็นรูปร่าง

พวกเขาคือชาวยุทธภพที่เดินทางไกลนับหมื่นลี้มาเพื่อชมงานใหญ่ครั้งนี้

ทุกคนหยุดฝีเท้าลงที่ขอบโอเอซิส ทอดสายตามองไปยังคฤหาสน์หลังหนึ่งที่อยู่ใจกลาง