กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“พวกเรา......คือสิ่งชั่วร้ายงั้นหรือ?”
หลินอู่แสดงสีหน้าดิ้นรน แววตาฟื้นคืนความกระจ่างใสขึ้นมาเล็กน้อย เขาเอ่ยปากอย่างยากลำบาก
“เทวรูป! มันต่างหากที่เป็นสิ่งชั่วร้าย! ต้องทำลายมัน......”
คำพูดยังไม่ทันขาดคำ แววตาที่กระจ่างใสก็ดับวูบไป ใบหน้าที่แข็งทื่อไร้ซึ่งปราณชีวิต มุมปากฉีกยิ้มกว้างจนดูเกินจริง
ไม่ใช่แค่หลินอู่ ศีรษะของเหล่าผู้คุ้มกันสินค้าคนอื่นต่างหมุนหันมาพร้อมกัน บนใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มชวนขัน พวกเขาจ้องเขม็งมาที่หลี่ชิงซาน
“ฉันรับปากเธอ”
หลี่ชิงซานเอ่ยปากอย่างสงบ มือขวากุมด้ามดาบไว้
ชักดาบออกจากฝัก!
ตู้ม!
บนท้องฟ้า สายฟ้าสีเงินขาวเลื้อยคดเคี้ยวไปมา