ตอนที่ 150 ผลาญโลหิต!

“มลทินงั้นหรือ? นี่น่าจะเป็นชื่อเสียงที่น่าเกรงขามมากกว่า!”

หลี่ชิงซานพึมพำกับตัวเองด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

คำพูดที่ออกจากปากของเย่อวี่คงนั้น ขัดกับความเข้าใจที่เขามีมาโดยตลอดอย่างสิ้นเชิง

ในตำราเรียน มนุษย์แม้จะก้าวเข้าสู่ห้วงดารา แต่ก็เป็นเพียงการอยู่อย่างสงบในมุมหนึ่งเท่านั้น ยังต้องคอยระวังการรุกรานจากต่างเผ่าพันธุ์และสายตาของเทพชั่วร้ายอยู่ตลอดเวลา

เหตุใดเพียงชั่วพริบตา สถานะรุกและรับถึงได้สลับกัน แถมยังถูกขนานนามว่า “มารสวรรค์” อีก

“อย่าคิดมากไปเลย” เย่อวี่คงส่ายหน้าเบา ๆ กล่าวอย่างเรียบเฉยว่า

“จักรวาลกว้างใหญ่ไร้ขอบเขต ต่างเผ่าพันธุ์นับไม่ถ้วนย่อมมีความแข็งแกร่งแตกต่างกันไป เผ่าพันธุ์ที่ทรงพลังในนั้นก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ามนุษย์เท่าใดนัก”

“ไม่ด้อยไปกว่ามนุษย์เท่าใดนัก?” สายตาของหลี่ชิงซานดูประหลาดขึ้นเรื่อย ๆ

วิธีการเปรียบเทียบเช่นนี้ ดูเหมือนจะเป็นการยืนยันถึงความแข็งแกร่งของเผ่าพันธุ์มนุษย์อีกครั้ง

“มนุษย์แม้จะแข็งแกร่ง แต่อย่าลืมว่าศัตรูของเราแข็งแกร่งยิ่งกว่า!”