กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ฮือ ฮือ ฮือ!
เสียงสะอื้นไห้ลอยไปลอยมาอยู่ภายในเหมือง
หลี่ชิงซานก้าวเท้าอย่างเชื่องช้า คอยระวังการจู่โจมที่อาจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ
ทว่าตลอดทางกลับราบรื่น เสียงสะอื้นข้างหูยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ
เสียงร้องไห้นั้นอ่อนหวานน่าทะนุถนอม ดูท่าจะเป็น「ผู้หญิง」
หลี่ชิงซานคลายมือที่กำด้ามดาบแน่นโดยไม่รู้ตัว จิตใจอ่อนลงเล็กน้อย
ใจอ่อนงั้นเหรอ?!
ฝีเท้าหยุดชะงัก ดวงตาทั้งสองปิดลง
ภายในมิติวิทยายุทธ์
「ทักษะความลุ่มหลงงั้นเหรอ?」