ตอนที่ 139 ไม่ไปงั้นเหรอ?

หลี่ชิงซานเดินฝ่าพายุทรายมาตลอดทาง ก่อนจะกระโดดตัวลอยพุ่งลงไปในถ้ำใต้ดิน

นกส่งเสียงร้องมวลบุปผาส่งกลิ่นหอม อากาศอบอวลไปด้วยไอน้ำชื้นแฉะ สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือป่าดิบชื้นผืนหนึ่ง

แม้จะเคยฟังคำอธิบายของจิ่งเซิ่นมาแล้ว แต่หลี่ชิงซานก็ยังอดไม่ได้ที่จะแสดงแววตาประหลาดใจ

ชั้นผิวของถ้ำใต้ดินไม่ได้ลึกมากนัก มีเพียงร้อยเมตรเศษ แต่การขึ้นลงครั้งนี้กลับราวกับเป็นคนละโลกกัน

“ต่อให้โลกดาราจะแปลกประหลาดเพียงใด แต่การปรากฏขึ้นของถ้ำใต้ดินนี้ก็ไม่ปกติอย่างแน่นอน!”

หลี่ชิงซานเริ่มเข้าใจความกังวลของจิ่งเซิ่นแล้ว ฝีเท้าที่มุ่งหน้าเข้าสู่ป่าจึงระมัดระวังมากขึ้นอีกนิด

บนชั้นผิวของถ้ำใต้ดิน ร่องรอยกิจกรรมของมนุษย์มีให้เห็นมากขึ้น

ต้นไม้สูงใหญ่ไม่อาจต้านทานพละกำลังมหาศาลของผู้ฝึกยุทธ์ได้ ป่าทึบถูกถางออกเป็นทางหลายสายตรงดิ่งสู่ส่วนลึก