กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
ยามเที่ยงวัน
หลังจากวั่นเค่อซานสอนเสร็จ เขากลับมาที่ห้องทำงานและเพิ่งจะนั่งลง
ก๊อก ก๊อก!
เสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นทำให้มุมปากของวั่นเค่อซานปรากฏรอยยิ้ม
“เข้ามา”
“อาจารย์ครับ!” หลี่ชิงซานผลักประตูเข้ามา
วั่นเค่อซานปรายตามองลูกศิษย์แวบหนึ่ง ก่อนจะหยิบใบชาหนึ่งกำมือใส่ลงในแก้ว
“ไม่มีเรื่องคงไม่มาหาถึงที่ เจ้าเด็กนี่ปิดด่านมาหลายเดือน จู่ ๆ มาหาฉันแบบนี้ต้องมีเรื่องอะไรแน่ใช่ไหม?”
“อาจารย์คาดการณ์ได้แม่นยำดั่งเทพจริง ๆ ครับ!”
หลี่ชิงซานเอ่ยชมประโยคหนึ่งอย่างประจบประแจง ก่อนจะรีบคว้ากระติกน้ำมาเติมน้ำให้