เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
สนามกีฬา มุมทิศตะวันออกเฉียงใต้
ทีมจากเมืองอู่หยวนยืนล้อมเป็นวงกลมอยู่รอบตัวหยวนหงเหยียน
เมื่อเทียบกับความวุ่นวายโดยรอบ ที่นี่เงียบสงบมาก
ทว่าสีหน้าของนักศึกษาแต่ละคนกลับแปรปรวนไม่นิ่ง เห็นได้ชัดว่าจิตใจของพวกเขาไม่สงบ
ในที่สุด นักศึกษาสาวที่มีแก้มยุ้ยก็อดใจไม่ไหวเอ่ยปากขึ้น
“อาจารย์คะ แบบนี้ไม่ยุติธรรมเลย! วังเจี๋ยจากโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งอู่หยี่้อยู่ระดับหล่อกายาขั้นสาม ทั้งวิชาตัวเบาและทักษะยุทธ์ล้วนชำนาญ ในชั้นปีหนึ่งจะมีใครสู้เขาได้คะ?”
“ไม่ยุติธรรม?” หยวนหงเหยียนปรือตาขึ้นเล็กน้อยกล่าวอย่างราบเรียบว่า
“พลังของเธอหลินเมิ่งเสี่ยวก็ฝึกฝนมาด้วยตัวเอง ระดับหล่อกายา วิชาตัวเบา และทักษะยุทธ์ของวังเจี๋ยก็เป็นสิ่งที่เขาฝึกฝนมาด้วยตัวเองเช่นกัน มีตรงไหนที่ไม่ยุติธรรม?”
“อีกอย่าง มรรคยุทธ์เน้นที่พลังอำนาจ ไม่ใช่ความยุติธรรม!”
“รอจนถึงตอนที่ต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ร้าย เผชิญหน้ากับผู้ศรัทธาเทพชั่วร้าย เธอจะไปพูดเรื่องความยุติธรรมกับพวกมันได้หรือ?”