กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
“ทำไมถึงเป็นคุณ?”
จงเซียนขมวดคิ้วเล็กน้อย ในดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัยและไม่เข้าใจ
ทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังคิดว่าหลี่ชิงซานเป็นพวกหางแถว จนไม่กล้าบอกอันดับของตัวเองแท้ ๆ ไม่นึกเลยว่าเพิ่งเข้ามาในมิติวิทยายุทธ์ก็มาเจอกันเสียแล้ว
“ดูท่าก่อนหน้านี้ฉันจะประเมินคุณต่ำไป น่าเสียดาย...” สีหน้าประหลาดใจบนใบหน้าของจงเซียนจางหายไป ริมฝีปากสีชาดเผยอออกเล็กน้อย
“ดวงคุณไม่ดีเลย ดันมาจับคู่เจอกับฉันเข้า”
“ไม่เห็นมีอะไรไม่ดีเลย” หลี่ชิงซานส่ายหน้าหัวเราะเบา ๆ กล่าวอย่างไม่ใส่ใจว่า
“ได้รุ่นพี่ชี้แนะ ถือเป็นเกียรติของผมแล้ว”
จงเซียนขมวดคิ้วแน่นขึ้นกว่าเดิม ดวงตาจ้องเขม็งไปที่ใบหน้าของหลี่ชิงซาน
แม้ปากจะบอกว่า “เป็นเกียรติ” แต่บนใบหน้านั้นกลับแสดงสีหน้าไม่ยี่หระเลยสักนิด