กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
คมมีดกรีดผ่านอากาศดั่งเสียงพายุโหมกระหน่ำอย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย
เพียงชั่วพริบตา เงาดาบก็กระจายเต็มท้องนภา
“ถูกมองออกแล้วงั้นหรือ?”
ความคิดแล่นผ่านสมองอย่างรวดเร็ว รอยยิ้มของอันเป่าเหลียงแข็งค้างอยู่บนใบหน้า
ยังไม่ทันได้คิดหาสาเหตุ เงาดาบก็มาถึงตัวแล้ว
ความเจ็บปวดรุนแรงถาโถมเข้าใส่ ทำลายสติสัมปชัญญะจนแตกกระเจิง
จิตสำนึกหลุดลอยออกไปในทันที กลับคืนสู่ร่างเนื้อ
มณฑลซานเหมิน เมืองไป๋เหอ
ภายในห้องบำเพ็ญส่วนตัว ฝาแคปซูลเสมือนเปิดออก ร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่งลุกพรวดขึ้นมา
“ฟู่ว!”