กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เอี๊ยด!
เสียงเบรกดังแสบแก้วหู ล้อรถหยุดหมุน รถโดยสารจอดลงที่หน้าประตูโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่ง
หลี่ชิงซานเพิ่งกระโดดลงจากรถ ก็เห็นร่างกำยำยืนอยู่ที่หน้าประตูโรงเรียน
“อาจารย์ว่าน มาเช้าจังครับ?”
“เช้า? ฉันไม่ได้นอนเลยต่างหาก!”
วั่นเค่อซานกอดอกพลางกล่าวอย่างหงุดหงิด
“เมื่อคืนเจ้าเด็กนี่วิ่งเร็วจริงๆ ฉันรีบตามไปแทบตาย สุดท้ายกลับไม่เห็นแม้แต่เงา”
เมื่อคืนหลี่ชิงซานเห็นวั่นเค่อซานแล้ว แถมยังเห็นตอนนั่งอยู่บนโซฟาในรถเหินฟ้าอีกด้วย...
ทว่าตอนนี้วั่นเค่อซานดูอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก ในฐานะที่ปรึกษาสำนักงานตรวจการ เห็นได้ชัดว่าเมื่อคืนเขาต้องโต้รุ่งทำงานล่วงเวลา
หลี่ชิงซานไม่กล้ากระตุ้นเขาอีก จึงทำได้เพียงตอบส่งๆ ไปว่า