ตอนที่ 17 《ย่างก้าวไร้ร่องรอย》สำเร็จขั้นยิ่งใหญ่!

วันถัดมา ยามเช้าตรู่

แสงยามเช้าที่ขอบฟ้าส่องสว่างรำไร ภายในห้องนอนอันเงียบสงบ หลี่ชิงซานลืมตาขึ้นอย่างแผ่วเบา

“สบายจัง!”

เขาพลิกตัวลุกขึ้นนั่ง บิดขี้เกียจหนึ่งที รู้สึกปลอดโปร่งไปทั้งร่าง

ลุกจากเตียงเดินไปที่ห้องน้ำ

หลี่ชิงซานวักน้ำเย็นขึ้นมาสาดหน้า ก่อนจะเงยหน้ามองกระจก

ในกระจกนั้น

รอยคล้ำใต้ตาจางหายไปนานแล้ว เขามีท่าทางกระปรี้กระเปร่า หยดน้ำเล็ก ๆ กำลังไหลลงมาจากใบหน้าที่คมสันราวกับถูกแกะสลัก

“คราวก่อนเรียก 1 ล้านถือว่าต่ำไปแน่นอน ด้วยใบหน้านี้ อย่างน้อยต้องเรียกสัก 10 ล้าน!”

หลี่ชิงซานยิ้มอย่างพึงพอใจ ก่อนจะหมุนตัวเดินไปที่ห้องนั่งเล่น