กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง!
หึ่ง หึ่ง หึ่ง!
เสียงสั่นถี่และเสียงกระดิ่งสอดประสานกัน ชวนให้หงุดหงิดเป็นที่สุด
หลี่ชิงซานฝืนลืมตาขึ้น ขอบดวงตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย
“ตื่นสายอีกแล้วเหรอ”
หลี่ชิงซานขมวดคิ้วแล้วกดปิดนาฬิกาปลุก
เมื่อก่อน ทุกเช้าเขาสามารถตื่นได้เองตามธรรมชาติ นาฬิกาปลุกมีไว้แค่สำรองเท่านั้น
ทว่าสองวันนี้เพราะมิติวิทยายุทธ์ ทำให้เขาอดนอนอย่างหนัก จนต้องถูกนาฬิกาปลุกปลุกให้ตื่นตลอด
“มิติวิทยายุทธ์ไม่สนการสูญเสียกำลังกาย แต่ดูเหมือนจะไม่มีผลในการฟื้นฟูจิตวิญญาณสินะ”
เวลาผ่านไปสองวัน หลี่ชิงซานพอจะยืนยันข้อสันนิษฐานนี้ได้แล้ว