กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย สิบเวรหมื่นตอน
เช้าวันรุ่งขึ้น
ภายในหอวิทยายุทธ์เต็มไปด้วยผู้คนจอแจ
จ้าวหงโจวเปลี่ยนชุดวิทยายุทธ์เสร็จและเพิ่งเดินออกจากห้องพัก
เขาเห็นแผ่นหลังของคนข้างหน้า ดวงตาก็เป็นประกาย จึงก้าวเท้าใหญ่เข้าไปตบไหล่อีกฝ่าย
ฝ่ามือยังไม่ทันสัมผัส ร่างข้างหน้าก็หมุนตัวกลับมาอย่างกะทันหัน เอี้ยวตัวหลบ สายตาดุจสายฟ้า มือขวาตั้งเป็นสันมือฟันลงมา
ฟู่ว!
สันมือหยุดลงห่างจากลำคอเพียงหนึ่งชุ่น สายลมแรงพัดผ่านไป
มือซ้ายที่จ้าวหงโจวยื่นออกไปค้างอยู่กลางอากาศ ใบหน้าฝืนยิ้มอย่างแข็งค้าง
“ซาน...พี่ซาน ผมเองครับ!”
“ปฏิกิริยาตอบสนองน่ะ ขอโทษที!”