ตอนที่ 9 พวกเขา...หวาดกลัวงั้นหรือ?

กลิ่นคราบสกปรกของสัตว์ร้ายนั้นฉุนกึกและกำจัดออกได้ยาก หลี่ชิงซานจึงทำได้เพียงถูสบู่เหลวซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ด้านนอกห้องอาบน้ำเริ่มมีเสียงอึกทึกครึกโครมขึ้นเรื่อย ๆ เพื่อนนักเรียนคนอื่น ๆ ก็กลับมาที่ห้องพักเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเช่นกัน

ผ่านไปครู่หนึ่ง เสียงผู้คนก็ค่อย ๆ เงียบลง

“พี่ซาน ผมรออยู่ข้างนอกนะ” เสียงของจ้าวหงโจวดังมาจากด้านนอก

หลี่ชิงซานขานรับคำหนึ่ง เขาตรวจสอบกลิ่นรอบตัวเมื่อมั่นใจว่าไม่มีกลิ่นหลงเหลือแล้ว จึงหันไปหยิบมีดพร้าที่พิงอยู่ข้างประตูนำไปล้างใต้ฝักบัว

คราบสกปรกหายไปอย่างรวดเร็วภายใต้สายน้ำที่ชะล้าง ตัวใบมีดที่ยาวถึงหนึ่งเมตรยี่สิบเซนติเมตรกลับมาเปล่งประกายเงางามของโลหะอีกครั้ง

หลี่ชิงซานลูบไล้ไปตามใบมีด เผยรอยยิ้มพึงพอใจ