บทที่ 272 หลบเลี่ยงความเฉียบคมชั่วคราว

บทที่ 272 หลบเลี่ยงความเฉียบคมชั่วคราว

“นี่มัน...”

เมื่อมองดูแผ่นหลังของหลี่เสวียนชางที่จากไป ตู้เทียนเฮ่ายังคงมีสีหน้างุนงง

นี่เป็นถึงซากของมหาอสูรระดับทงเสวียนตัวหนึ่งเชียวนะ หากแพร่งพรายออกไป ย่อมต้องสร้างความสั่นสะเทือนและดึงดูดผู้แข็งแกร่งนับไม่ถ้วนให้มาแย่งชิงเป็นแน่

ทว่าหลี่เสวียนชางกลับทำราวกับไม่ใส่ใจ ความเด็ดเดี่ยวเช่นนี้ทำให้ตู้เทียนเฮ่ายังต้องยอมรับว่าตนเทียบไม่ติด

ยามที่หลี่เสวียนชางกลับมาถึงสมรภูมิ การศึกใหญ่กำลังดำเนินไปอย่างดุเดือดเลือดพล่าน

พวกโอวหยางเต๋อนำทัพเข้าห้ำหั่นกับศัตรู ทั้งสองฝ่ายสู้กันอย่างสูสี ชั่วขณะยังยากจะตัดสินแพ้ชนะ

“แย่แล้ว หลี่เสวียนชางบุกกลับมาแล้ว”

“ประมุขพรรคลี่เล่า? ไฉนจึงไม่เห็นเงาร่างของเขา?”

“ทุกคนรีบหนีเร็ว”