บทที่ 271 ดุร้ายเหี้ยมเกรียม

บทที่ 271 ดุร้ายเหี้ยมเกรียม

“ถึงตาข้าแล้ว”

หลี่เสวียนชางพุ่งประชิดตัวเข้าไป นิ้วทั้งห้าของมือซ้ายงอเป็นดั่งตะขอ ตะปบเข้าที่ซอกเกล็ดใต้คางของจระเข้ยักษ์อย่างฉับพลัน

ขอบเกล็ดคมกริบดั่งมีด กรีดฝ่ามือของเขาจนเจ็บแปลบ

เขากลับไม่สะทกสะท้าน นิ้วทั้งห้ายิ่งจิกเกาะแน่นขึ้น ปักลึกเข้าไปในเนื้อและกระดูกของจระเข้ยักษ์

“โฮก!”

จระเข้ยักษ์เจ็บปวดจนสะบัดหัวอย่างบ้าคลั่ง หมายจะเหวี่ยงเขาออกไป

พละกำลังของมันมหาศาลพอจะสั่นสะเทือนขุนเขา หางฟาดกระหน่ำผิวน้ำจนเกิดคลื่นยักษ์ระลอกแล้วระลอกเล่า สายน้ำทั้งสายปั่นป่วนจากการดิ้นรนของมัน

หลี่เสวียนชางไม่ไหวติงแม้แต่น้อย ยึดจับจระเข้ยักษ์ไว้แน่น

ร่างของเขาโหนอยู่ใต้คางจระเข้ยักษ์ ขณะมือขวากำแน่นเพื่อสะสมพลัง