บทที่ 250 สังหารพยัคฆ์

บทที่ 250 สังหารพยัคฆ์

“ฟึ่บ!”

ลมกรรโชกหวีดหวิวข้างหู เลี่ยซานจวินระเบิดความเร็วสูงสุดเผ่นหนีสุดชีวิต

ในช่วงชีวิตอสูรหลายร้อยปี มันผ่านการต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายมานับครั้งไม่ถ้วน

เคยถูกผู้บำเพ็ญเผ่ามนุษย์ไล่ล่า กระทั่งเคยพานพบสัตว์ดุร้ายโบราณกาลในส่วนลึกของแดนอสูรมาแล้ว

ทว่ากลับไม่มีครั้งใดทำให้มันหวาดกลัวเท่าเวลานี้

หลี่เสวียนชางตามติดอยู่ด้านหลังของมัน ดั่งหนอนกระดูกที่เกาะติดไม่ยอมปล่อย

ย่างก้าวของหลี่เสวียนชางมั่นคงหนักแน่น ไม่ว่าเลี่ยซานจวินจะหนีสุดชีวิตเพียงใด ก็ไม่อาจสลัดเขาหลุด ระยะห่างระหว่างทั้งสองยิ่งกระชั้นเข้ามา

ในใจของเลี่ยซานจวินทั้งตกใจทั้งโกรธแค้น มันเป็นถึงราชันอสูรผู้ยิ่งใหญ่ เคยต้องทนรับความอัปยศเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน?