บทที่ 249 สหายม้วยมลายข้าอยู่รอด

บทที่ 249 สหายม้วยมลายข้าอยู่รอด

“แย่แล้ว ใต้เท้าหลี่รับมือหนึ่งต่อสาม เขาจะต้านไหวหรือ?”

พวกโอวหยางเหมิ่งสีหน้าเต็มไปด้วยความกังวล หวั่นว่าหลี่เสวียนชางจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของสามยอดฝีมือ

“ต้องยันให้อยู่นะ!”

ศิษย์สำนักเสวียนซินและสำนักเสวียนเจี้ยนต่างพากันจับจ้องไปที่หลี่เสวียนชาง หวังให้เขาสกัดกั้นศัตรูตัวฉกาจไว้ได้

“ฆ่า!”

ท่ามกลางสายตาทุกคู่ที่จับจ้อง หลี่เสวียนชางก็ขยับกาย

ไม่มีผู้ใดมองเห็นชัดว่าเขาออกแรงอย่างไร รู้เพียงสายตาพร่ามัว ก่อนเงาร่างจะข้ามระยะทางนับพันเมตร พุ่งเข้าใส่สามยอดฝีมือดั่งดาวตก

มิใช่การตั้งรับ มิใช่การหยั่งเชิง ทว่าเป็นการพุ่งทะลวงเข้าใส่ซึ่งๆ หน้า

หนึ่งรับมือสาม ชิงลงมือก่อน