บทที่ 224 ค่ายอู่ขุย

บทที่ 224 ค่ายอู่ขุย

“ใต้เท้า พวกเราสังหารคนของกองทัพเหลียงโจว พวกนั้นไม่มีทางปล่อยเราสองพี่น้องไปแน่ ขอใต้เท้าได้โปรดรับพวกเราไว้ด้วยขอรับ”

โอวหยางเต๋อมองหลี่เสวียนชางอย่างมีความหวัง ทั่วทั้งเหลียงโจว มีเพียงหลี่เสวียนชางเท่านั้นที่คุ้มครองพวกเขาได้

สองพี่น้องไม่กลัวตาย สิ่งที่กลัวคือจะพามารดาเดือดร้อนไปด้วย

“พวกเจ้าสองคนลงมือกับข้าอย่างเต็มกำลัง”

หลี่เสวียนชางยังไม่ให้คำตอบ เขาต้องการทดสอบพละกำลังของทั้งคู่ก่อน

“ใต้เท้า ล่วงเกินแล้วขอรับ”

สองพี่น้องได้ยินแล้วไม่ลังเล พุ่งเข้าจู่โจมหลี่เสวียนชางจากซ้ายและขวาพร้อมกันด้วยกำลังทั้งหมด

โอวหยางเหมิ่งลงมือก่อน รูปร่างกำยำล่ำสันของเขาชวนให้คิดว่าอุ้ยอ้าย แต่พอลงมือกลับปราดเปรียวดั่งกระต่ายตื่น คล่องแคล่วยิ่งนัก

“ปัง!”