บทที่ 187 บีบคั้น

บทที่ 187 บีบคั้น

“ฆ่ามันเสีย”

ผู้เฒ่าเทียนชานตาแทบฉีก อยากสับร่างหลี่เสวียนชางเป็นหมื่นชิ้นเสียเดี๋ยวนั้น

เหล่าทาสมารพุ่งเข้าสังหารหลี่เสวียนชางจากทุกทิศ หมายปลิดชีพเขา ณ ที่แห่งนี้

“ตูม!”

กลิ่นอายของหลี่เสวียนชางพลันแปรเปลี่ยน ประหนึ่งสัตว์ร้ายโบราณตื่นจากนิทรา แผ่แรงกดดันชวนให้ใจสั่นขวัญผวา

เขาเหลือบมองผู้เฒ่าเทียนชาน ก่อนพุ่งเข้าใส่มันเป็นคนแรก

แม้ผู้เฒ่าเทียนชานอยากสังหารหลี่เสวียนชางใจแทบขาด แต่ก็รู้ดีว่าเขาน่าสะพรึงกลัวเพียงใด

เห็นหลี่เสวียนชางพุ่งเข้าหา ผู้เฒ่าเทียนชานก็หน้าถอดสี เร่งโคจรปราณกังชี่ก่อตัวเป็นโล่ปราณขึ้นข้างกาย

“ปัง!”