บทที่ 186 ประสบความสำเร็จ

บทที่ 186 ประสบความสำเร็จ

ตู้เทียนเฟิงขบกรามแน่น ฝืนกดอาการบาดเจ็บที่ปั่นป่วนอยู่ภายในร่าง แววตาแน่วแน่ดุจเหล็กกล้า

มือกระชับตะปูสะกดมารอันเย็นเยียบหนักอึ้ง โคจรปราณกังชี่เฮือกสุดท้ายทั่วร่างขึ้นคุ้มกาย ก่อนจะแปรเป็นลำแสงพุ่งทะยานออกไปด้วยความเร็วสูงสุด

เขารุดลึกเข้าไปในแดนต้องห้ามผนึกซึ่งอยู่ส่วนลึกและน่าสะพรึงกลัวที่สุดของห้วงลึกมาร

ยิ่งเข้าใกล้ใจกลางห้วงลึกมารมากเท่าใด ปราณมารก็ยิ่งเข้มข้นจนแทบจะกลั่นตัวเป็นหยดน้ำ แรงกดดันระหว่างฟ้าดินหนักหน่วงจนแทบหายใจไม่ออก

“ตูม!”

หมอกดำระเบิดกระจาย กายมารมหึมาอันน่าสะพรึงกลัวไร้ใดเปรียบซึ่งบดบังฟ้าดินพลันเผยร่างออกมาจนหมดสิ้น