บทที่ 69 หนาวเหน็บถึงขั้วหัวใจ

บทที่ 69 หนาวเหน็บถึงขั้วหัวใจ

“ดี! ในยามคับขันจึงจักเห็นหัวใจเหล็กอันภักดี ข้าผู้เป็นนายทหารมองคนไม่ผิดจริง ๆ มีเจ้านำทัพสู้ตายรักษาประตูเหนือ ข้าก็เบาใจยิ่งนัก”

โจวซิงจั้นเอ่ยปากชมเชยหลี่เสวียนชางต่อหน้าทุกคนอย่างไม่เสียดายถ้อยคำ ในยามหน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ สุดท้ายก็มีเพียงคนกันเองที่พึ่งพาได้

โจวซิงจั้นออกคำสั่งทันที “การป้องกันทั้งหมดของประตูเหนือ ทั้งยุทโธปกรณ์ เสบียง และกำลังหนุนชั่วคราว ขอยกให้ผู้บัญชาการค่ายหลี่เป็นผู้สั่งการทั้งหมด”

ความชื่นชมและความไว้วางใจในแววตามิได้ปิดบังแม้แต่น้อย

คนอื่น ๆ ที่บ่ายเบี่ยงและขลาดกลัวต่อการศึกอยู่ด้านข้างต่างพากันหน้าแดงก่ำ ก้มหน้าลงด้วยความละอายใจ ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นสบสายตากับหลี่เสวียนชางและโจวซิงจั้น