บทที่ 63 สั่นสะเทือน

บทที่ 63 สั่นสะเทือน

“ซี้ด!”

เหล่าทหารโดยรอบเห็นดังนั้นก็รู้สึกหนังศีรษะชา ต่างสูดลมหายใจเฮือกด้วยความหนาวสะท้าน

“นี่... เหล่านี้ล้วนเป็นศีรษะของชนเถื่อน!”

ทุกคนอ้าปากค้าง ตะลึงงันจนยากจะหาคำใดมาเปรียบ

ทุกคนมองหลี่เสวียนชางอย่างไม่อยากเชื่อ ไม่อาจจินตนาการได้ว่าเขาเอาชนะศัตรูที่มีจำนวนมากกว่าและสังหารชนเถื่อนหลายร้อยคนโดยไม่สูญเสียอย่างหนักได้อย่างไร

เมื่อสัมผัสสายตาที่ทั้งตื่นตระหนก เลื่อมใส และสั่นสะท้าน พวกหวังเสี่ยวหนิวก็ยืดหลังตรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว สีหน้าเปี่ยมความภาคภูมิใจ และชื่นชอบความรู้สึกที่ได้รับการยกย่องเช่นนี้ยิ่งนัก

“เรียนท่านนายกองเอก นี่คือนายทหารระดับควบแน่นโลหิตของชนเถื่อน ถูกผู้น้อยสังหารคาที่ขอรับ”