กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย NovelSQL
บทที่ 46 กลับเทือกเขาเมฆคราม
สามวันหลังเสร็จสิ้นการพิจารณาปูนบำเหน็จความชอบ กองทัพใหญ่ก็เคลื่อนพลออกจากเมืองอวี้หยาง มุ่งหน้ากลับไปยึดเทือกเขาเมฆครามคืน
“ในที่สุดก็ไปกันเสียที”
เมื่อเห็นกองทัพเคลื่อนพ้นประตูเมือง เหล่าข้าราชการประจำเมืองอวี้หยางต่างลอบถอนหายใจยาว ประหนึ่งยกภูเขาออกจากอก
ตลอดเวลาที่กองทัพปักหลักอยู่ในเมือง พวกเขาต้องแบกรับแรงกดดันมหาศาล
ไม่เพียงต้องคอยจัดหาสรรพสิ่งตามที่ทหารต้องการ ทุกย่างก้าวยังต้องระแวดระวัง ไม่กล้าล่วงเกินคนของกองทัพแม้เพียงกระผีกริ้น
ลำพังผู้บัญชาการค่ายนายหนึ่งก็ทำให้นายอำเภอต้องเกรงใจจนไม่กล้ามีปากเสียง ส่วนพวกนายกองพันยิ่งเรียกใช้นายอำเภอได้ตามใจชอบ