บทที่ 29 พายุใกล้มา

บทที่ 29 พายุใกล้มา

ค่ายใหญ่เทือกเขาเมฆครามตั้งตระหง่านน่าเกรงขาม กำลังหลักของกองทหารเขตเสวียนหยางประจำการอยู่ที่นี่

กระโจมเรียงรายต่อเนื่อง ธงศึกสะบัดดังพรึ่บพรับ เสียงตะโกนฝึกทหารดังกึกก้อง เป็นระเบียบเข้มงวดยิ่งกว่าค่ายสถานีริมทะเลสาบอันทรุดโทรมก่อนหน้านี้มาก

หลังหลี่เสวียนชางกับจ้าวฉางหลินได้รับการช่วยเหลือจากทหารรักษาด่านยาม ทั้งสองก็ถูกส่งไปยังกระโจมแพทย์ทหารเพื่อรักษาทันที

ทั้งคู่ล้วนเปื้อนเลือดทั่วร่าง บาดเจ็บสาหัสจนใกล้ตาย

โดยเฉพาะหลี่เสวียนชาง มีบาดแผลหลายสิบแห่งทั่วร่าง พลังเลือดลมพร่องจนแทบหมด หากรากฐานกายเนื้อไม่แข็งแกร่งเกินคนธรรมดามาก เขาคงสิ้นชีวิตไปแล้ว