บทที่ 16 ยั่วยุ

บทที่ 16 ยั่วยุ

เมื่อกลับถึงค่ายทหาร หลี่เสวียนชางและพวกตรงไปยังสำนักบันทึกความชอบทางทหาร เพื่อนำศพหมาป่าอสูรมาส่ง

เจ้าหน้าที่บันทึกความชอบทางทหารตรวจสอบเสร็จ สีหน้าพลันเคร่งขึ้น

“หมาป่าอสูรสันหลังดำ? สัตว์อสูรชนิดนี้ยึดครองหุบเขาหินระเกะระกะมาหลายปี ปกติต้องใช้หน่วยสิบคนหลายหน่วยจึงจะล้อมสังหารได้ เจ้าเป็นเพียงหัวหน้ากองห้า นำคนไปก็สังหารมันได้แล้วหรือ?”

เวลานี้หลี่เสวียนชางมีบาดแผลทั่วร่าง กระทั่งลมหายใจก็ยังปั่นป่วน เขาตอบเสียงขรึมว่า “เพียงโชคดีเท่านั้น”

เมื่อเห็นสภาพย่ำแย่ของหลี่เสวียนชางและพวก เจ้าหน้าที่ก็ไม่ได้ซักถามต่อ

เห็นได้ชัดว่าเพื่อสังหารหมาป่าอสูรสันหลังดำตัวนี้ พวกเขาต้องจ่ายราคาไม่น้อย

เขาจึงลงบันทึกและชำระความชอบทางทหารให้ทันที