กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 677 ที่จริงฉันก็รักเธอ
พีพีได้สติกลับมาจากความยินดีเต็มหัวใจ
รอยยิ้มแห่งความสุขบนใบหน้าฟูฟ่องค่อย ๆ จางลงทีละน้อย ส่วนหางที่แกว่งไปมาก็ค่อย ๆ หยุดลง
จู่ ๆ มันก็นึกถึงปัญหาสำคัญข้อหนึ่ง
ถ้ากลับไปหาพี่สาว มันก็จะไม่ได้เจอเพื่อน ๆ พวกนี้อีกเลย
พีพีค่อย ๆ ก้มหน้าลง
เจียงหยวนสัมผัสได้ถึงอารมณ์ที่เปลี่ยนไปของมัน จึงยกมือขึ้นลูบหัว “พีพี ทำไมจู่ ๆ เงียบไปล่ะ?”
พีพีเงยหน้ามองเธอ ในดวงตาดำเป็นประกายเต็มไปด้วยความสับสนและทำอะไรไม่ถูก
มันไม่รู้ว่าควรเลือกอย่างไร
“เป็นอะไรไป?” เจียงหยวนอุ้มมันขึ้นมา “เจอปัญหาเหรอ เล่าให้ฉันฟังสิ”