บทที่ 605 ช่วยเจ้าของแมวด้วย

บทที่ 605 ช่วยเจ้าของแมวด้วย

“หิวมากเหรอ” จ้าวกว่างซู่ขยับเข้าไปใกล้โจวหลี่ รอยยิ้มดูชั่วร้ายขึ้นอีกหลายส่วน “งั้นก็หิวต่อไปช้า ๆ แล้วก็ตายเพราะหิวไปพร้อมกับแมวของนาย”

สีหน้าโจวหลี่เปลี่ยนไป เขากัดฟันกรอด “จ้าวกว่างซู่ แกหมายความว่ายังไง?”

“ฟังไม่เข้าใจเหรอ?” จ้าวกว่างซู่ยกเท้าขึ้นเหยียบบนเตียง น้ำเสียงแฝงความสนุก “ถ้าอยากกินก็ใช่ว่าจะไม่มีทาง”

เขาขยับนิ้วเท้าเล็กน้อย แล้วเอาเท้าไปจ่อปากโจวหลี่ “กินสิ นิ้วเท้าฉันไม่ใช่ใครก็มีโอกาสได้กินนะ”

เจียงหยวนกับคนอื่น ๆ ฟังบทสนทนาของพวกเขาไม่ชัด แต่พอเห็นภาพนี้ก็ขมวดคิ้วแน่น