กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 574 คุณควรติดต่อหานจิ้งเวยให้มารับพวกคุณ
“เมิ่งอวิ๋นหลานเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของฉัน แล้วเจียงหยวนไม่ใช่หรือ?” เมิ่งเจิ้งเหลียงโกรธจนหัวเราะออกมา “นายบอกว่าแม้เจียงหยวนจะมีสายเลือดตระกูลเมิ่ง แต่เด็กกับพ่อแม่บางคู่ก็มีจื่อเหอ มีวาสนาต่อกันแต่ไร้วาสนาจะได้อยู่ร่วมกัน จำได้ไหม?”
เมิ่งจือเวยเงียบไปที่ปลายสาย
เมิ่งเจิ้งเหลียงแทบจะระเบิดความโกรธ “ถ้าพูดตามที่นายว่า เมิ่งอวิ๋นหลานเป็นลูกสาวแท้ ๆ ของฉันแล้วจะยังไง? ฉันกับเธอไม่มีวาสนาต่อกันทั้งนั้น!”
“พี่ใหญ่!” เมิ่งจือเวยกลั้นน้ำตาไม่อยู่ น้ำเสียงเปี่ยมด้วยคำวิงวอน “พูดแบบนี้ไม่ได้หรือ? ถ้าหลานหลานรู้เข้า เธอต้องเสียใจแน่”