กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 573 ชอบคุกเข่าก็คุกเข่าไป
“งั้นผมควรตอบเธอไหม?” ฟู่เซียวหางถามอย่างระมัดระวัง
เจียงหยวนตอบเสียงเรียบ “ไม่ต้องสนใจเธอ”
ฟู่เสี่ยวเสี่ยวทำหน้าเบ้ “ปล่อยให้เธอรอไป หน้าด้านไร้ยางอายจริง ๆ!”
“อย่าโมโห ๆ” ฟู่เซียวหางรีบปลอบ “พี่ พี่หยวนหยวน ผมพาพวกพี่ไปซื้อกระเป๋าดีไหม?”
ฟู่เสี่ยวเสี่ยวหวั่นไหวขึ้นมาทันที เธอมองเจียงหยวนด้วยดวงตาเป็นประกาย “หยวนหยวน ไปไหม?”
แววตาเจียงหยวนมีรอยยิ้มจนใจพาดผ่าน “อยากไปก็ไปสิ”
ฟู่เสี่ยวเสี่ยวตอบอย่างดีใจ “ไปกัน~”
ฟู่เซียวหางเห็นเช่นนั้นก็โล่งใจขึ้นเล็กน้อย
อีกด้านหนึ่ง หลังเมิ่งอวิ๋นหลานตอบข้อความฟู่เซียวหางแล้ว ก็เริ่มโทรหาเมิ่งเจิ้งเหลียงอีกครั้ง