บทที่ 501 เจ้าหมาเป็นห่วงอาม่าเหมยเหมยมาก

บทที่ 501 เจ้าหมาเป็นห่วงอาม่าเหมยเหมยมาก

ซุนอ้ายตี๋ไม่ได้ช่วยเพราะอยากได้เงินค่าตอบแทน เธอปฏิเสธเงินก้อนนั้นแล้วรีบออกจากโรงพยาบาล

เธอไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะเป็นตำรวจ แถมยังเป็นผู้อำนวยการสถานีตำรวจ

ยิ่งไม่คิดว่าผ่านมาตั้งสองปีแล้ว ผอ.หลิวยังจำเธอได้

เสี่ยวเหรามองเธอแล้วพูด “คนดีมีสิ่งดีตอบแทนจริงด้วย!”

ถ้าผอ.หลิวไม่ได้ใส่ใจเรื่องที่ซุนอ้ายตี๋หายตัวไปขนาดนี้ และเชิญเจียงหยวนมาช่วย ป่านนี้อาจยังไม่มีข่าวคราวแม้แต่น้อย

“จริงเหรอ?” ซุนอ้ายตี๋ก้มหน้าคุ้ยเส้นบะหมี่ในชามอย่างหดหู่ “คนดีจะได้รับผลดีจริง ๆ เหรอ?”

เสี่ยวเหราเห็นแบบนั้นก็รู้สึกว่าตัวเองพูดผิดไป จึงมองเจียงหยวนเพื่อขอความช่วยเหลือ