กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 499 เธอไม่ใช่ลูกสาวของเรา
คนที่บ้าน... ฉันยังมีครอบครัวอยู่อีกเหรอ?
ซุนอ้ายตี๋เม้มปาก ก่อนส่ายหน้าอย่างสับสน “ไม่มี”
เฉินเหม่ยเจินเห็นเช่นนั้นก็ถามอย่างสงสัย “หนูหมายความว่ายังไง? ถ้าไม่โทรไปอีก ครอบครัวหนูต้องเป็นห่วงแล้ว”
ดวงตาของซุนอ้ายตี๋เอ่อคลอด้วยน้ำตา เธอสะอื้นตอบ “ฉันไม่มีครอบครัว”
“อะไรนะ?” เฉินเหม่ยเจินมองเธออย่างประหลาดใจ “ทำไมถึงไม่มีครอบครัวล่ะ?”
ไม่นานเธอก็เข้าใจ “หนูทะเลาะกับครอบครัวมาหรือเปล่า?”
แต่ซุนอ้ายตี๋หันหลังให้เธอ ไหล่สั่นเทาอย่างห้ามไม่อยู่ เสียงสะอื้นที่พยายามกลั้นเอาไว้ลอดออกมาจากลำคอ