บทที่ 496 ซุนอ้ายตี๋ถึงกับกระโดดลงแม่น้ำ

บทที่ 496 ซุนอ้ายตี๋ถึงกับกระโดดลงแม่น้ำ

รถตำรวจจอดเทียบข้างทาง ผู้คนที่เดินผ่านไปมาต่างพากันมองมาด้วยความสงสัย

เจียงหยวนอุ้มเป็ดถวนถวนลงจากรถ

ถนนสือเฉียว สมชื่อของมัน ได้ชื่อตามสะพานโค้งที่ทอดข้ามแม่น้ำ สองข้างของสะพานสลักหัวสิงโตไว้อย่างประณีต เขี้ยวโผล่พ้นปากเล็กน้อย ดูมีชีวิตชีวา

ใกล้พลบค่ำ ดวงอาทิตย์คล้อยต่ำ แสงอัสดงราวกับแผ่นทองที่ถูกขยี้จนเป็นชิ้นเล็ก ๆ ส่องประกายระยิบระยับเหนือผิวน้ำและไหวระริกไปตามคลื่น

เจียงหยวนมองแม่น้ำสายนี้ คิ้วขมวดแน่น “แม่น้ำสายนี้ไหลไปถึงไหน?”