กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 432 ฉีซั่วเข้าใจช้าเกินไป
เจียงหยวนวางกระดาษเปล่ากับปากกาไว้ตรงหน้าฉีซั่ว “ถ้าคิดได้แล้ว ก็เขียนชื่อคนที่คุณเคยทำร้ายออกมา คุณไม่มีทางลืมแน่”
พูดจบ เธอก็หันหลังเดินออกจากห้องสอบสวนไปพร้อมกับเสี่ยวสวี
คนอื่น ๆ ก็เดินออกมาจากประตูอีกบาน สีหน้าหนักอึ้ง แววตาซับซ้อน
เมิ่งเสี่ยวข่ายถอนหายใจเบา ๆ “คนที่ทำผิดร้ายแรงขนาดนั้น กลับมีชีวิตที่น่าสงสารถึงเพียงนี้”
เฉินจื่อฉีก็ทอดถอนใจ “ไม่นึกเลยว่าคนที่น่าชิงชังจะมีด้านที่น่าเห็นใจด้วย”
“ถ้าถังอี้ผิงมีตัวตนจริง เธอก็โหดร้ายมาก” เหอเล่อเหวยขมวดคิ้ว
ซือเหิงพูดเสียงเรียบว่า “ฉีซั่วน่าสงสารก็จริง แต่เขาไม่ได้บริสุทธิ์เลย”