บทที่ 431 ไม่มีใครเข้าใจความเจ็บปวดของคุณ

บทที่ 431 ไม่มีใครเข้าใจความเจ็บปวดของคุณ

ถังอี้ผิงไม่คิดเลยว่าภรรยาของฉีซั่วจะยังสงบนิ่งได้ถึงขนาดนี้หลังจากเธอเล่าเรื่องเหล่านั้น

เธอยังอยากขวางอีกฝ่ายไว้พูดอะไรต่อ แต่ภรรยาของฉีซั่วเข็นรถเข็นเด็กเดินเร็ว ๆ ไปทางตึกแล้ว

ฉีซั่วเม้มริมฝีปาก ก่อนถามเสียงเบาว่า “ช่วยรินน้ำให้ฉันสักแก้วได้ไหม?”

“ได้” เจียงหยวนลุกขึ้น ใช้แก้วใช้แล้วทิ้งรองน้ำอุ่นมาให้เขาหนึ่งแก้ว

หลังฉีซั่วดื่มน้ำหมด สีหน้าก็ดูเหม่อลอยเล็กน้อย “หลังคุณนายของฉันกลับบ้าน เธอไม่ได้ถามอะไรฉันเลย แต่ท่าทีที่มีต่อฉันกลับห่างเหินขึ้นโดยไม่รู้ตัว”