กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 386 เลื้อยแลบลิ้นมาถึงข้างเด็กน้อย
เจ้าหนูหวนนึกถึงตอนที่เพื่อนถูกกิน แล้วยังรู้สึกหวาดผวาไม่หาย ขนทั้งตัวสั่นระริก
“งูน่ากลัวตัวนั้นอ้าปาก แล้วกลืนเพื่อนของหนูเข้าไปคำเดียว”
เจียงหยวนไม่ได้บังคับมัน เพียงถามเสียงเบา “งั้นบอกฉันได้ไหมว่างูกินเพื่อนเธอที่ไหน”
เจ้าหนูตอบ “ข้างร้านเนื้อย่าง”
“ร้านเนื้อย่างหรือ” เจียงหยวนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาค้นหา ในระยะหนึ่งกิโลเมตรแถวนี้มีร้านเนื้อย่างอยู่เจ็ดหรือแปดร้าน
เธอเม้มปากแล้วบอกเสี่ยวสวีว่า “เจ้าหนูตกใจมาก พวกเรารอเพื่อนของเสี่ยวเยี่ยนจื่อกันก่อนเถอะ”
“ได้” เสี่ยวสวีพยักหน้า