บทที่ 385 รับรู้ได้ถึงอันตรายที่กำลังใกล้เข้ามา

บทที่ 385 รับรู้ได้ถึงอันตรายที่กำลังใกล้เข้ามา

ตีห้ากว่า ทุกสิ่งเงียบสงัด ขอบฟ้าเริ่มขาวรำไร หยาดน้ำค้างเกาะปลายหญ้าจนกลายเป็นเม็ดมุก

เจียงหยวนเปิดประตูเบาะหลังขึ้นรถ “อรุณสวัสดิ์”

เมิ่งเสี่ยวข่ายนั่งอยู่หลังพวงมาลัย ทักเธอว่า “เจียงหยวน อรุณสวัสดิ์”

เสี่ยวสวียื่นอาหารเช้าชุดหนึ่งให้จากที่นั่งข้างคนขับ “หยวนหยวน ฉันซื้อมาจากร้านใต้ตึกบ้านฉัน กินรองท้องไปก่อน”

“ได้” เจียงหยวนรับมาโดยไม่เกรงใจ กินไปพลางฟังเสี่ยวสวีเล่ารายละเอียดของภารกิจด่วนไปพลาง