บทที่ 380 ซือรุ่ย ลาก่อน

บทที่ 380 ซือรุ่ย ลาก่อน

คืนนี้ลมค่อนข้างแรง

เจิงซือรุ่ยเปิดประตูออกมา เส้นผมก็ถูกลมพัดจนยุ่งเหยิงทันที

เธอพูดกับคนปลายสายว่า “พี่ซั่ว ฉันออกมาแล้ว”

พวกนกน้อยหลายตัวที่ยืนอยู่บนราวกั้นดาดฟ้าเห็นดังนั้น ก็พากันพูดคุยขึ้นมา

“ดูสิ มนุษย์ที่แมรี่ให้พวกเราจับตาดูออกมาแล้ว!”

“เธอกำลังคุยกับใคร?”

“โทรศัพท์ มนุษย์มีเทคโนโลยีล้ำสมัย ใช้โทรศัพท์ก็คุยกับคนอื่นได้”

“มหัศจรรย์จริง!”

มีนกน้อยตัวหนึ่งบินเข้าไปดูโทรศัพท์ของเธอด้วยความอยากรู้อยากเห็น