กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 342 เธอต้องเป็นฝ่ายแสดงหลักฐาน
แกะหัวโตเห็นคอมเมนต์ลอยหน้าจอพูดกันว่าเธอจะทิ้งเสี่ยวฮา ในใจก็พลันรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมา
ก็บอกแล้วว่าจะไม่ทิ้ง ทำไมคนพวกนี้ยังไม่เลิกพูดกันอีก
“ฉันไม่ทิ้งมัน” แกะหัวโตขมวดคิ้ว พูดอย่างไม่พอใจ “ฉันจะหาวิธีอื่น ถ้าไม่ได้จริง ๆ ก็จะส่งมันไปให้ครอบครัวเลี้ยงที่ชนบท”
【แบบนี้ต่างอะไรกับทิ้งมันล่ะ】
【ขอเตือนทุกคนว่าอย่าเลี้ยงสัตว์ตามอารมณ์ นี่แหละตัวอย่าง】
【ใช่ เลี้ยงสัตว์ก็เหมือนเลี้ยงลูก ถ้ายังไม่เตรียมใจให้พร้อมก็อย่าเพิ่งเริ่ม】
ดูเหมือนแกะหัวโตจะถูกพูดจนโมโหกลบเกลื่อนความรู้สึก “สตรีมเมอร์ รบกวนแล้ว ฉันขอตัวก่อน”