บทที่ 323 กิ้งก่าเพิ่งจับขโมยได้คนหนึ่ง

บทที่ 323 กิ้งก่าเพิ่งจับขโมยได้คนหนึ่ง

“เซียวหาง” หลิวปาปี่สบตาชายหนุ่มที่มองมาอย่างสงสัย ก่อนเผยรอยยิ้มเขินอาย “ฉันประหม่านิดหน่อย”

ฟู่เซียวหางได้ยินแล้วก็พูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนขึ้น “ไม่ต้องประหม่าหรอก ที่นี่มีแค่เราสองคน”

“ก็เพราะมีแค่เราสองคนนี่แหละ...” หลิวปาปี่สวมรองเท้าส้นสูงเดินไปหยุดตรงหน้าฟู่เซียวหาง แล้วใช้นิ้ววาดวนบนอกของเขา

เธอมองเขาอย่างเขินอาย ก่อนแนบริมฝีปากข้างหูแล้วกระซิบ “มีแค่เราสองคน หัวใจฉันยิ่งเต้นเร็วกว่าเดิม~”

ลมหายใจของฟู่เซียวหางพลันรวนไปหมด

เขาเม้มปาก ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง ถามเสียงแหบว่า “เธอ...ประหม่าเรื่องอะไร?”