กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 322 เพื่อนคนนี้ของฉันชื่อหลิวปาปี่
ฟู่เซียวหางหน้าแดง รีบอธิบายว่า “ยังไม่ใช่แฟน”
“ยังไม่ใช่?” ฟู่เสี่ยวเสี่ยวโอบไหล่น้องชาย ยิ้มถามอย่างอารมณ์ดี “งั้นก็ใกล้จะเป็นแล้วสินะ?”
ฟู่เซียวหางเม้มปาก พูดอย่างไม่เป็นตัวเองว่า “ยังไม่แน่เลย เผื่อเธอไม่ตกลงล่ะ”
ฟู่เสี่ยวเสี่ยวไม่คิดเลยว่า หลังผ่านเรื่องลิเลียนมาแล้ว น้องชายของตัวเองจะไม่ถูกทำจนฝังใจ แถมยังกล้าหาแฟนอีก ความสามารถในการรับมือกับเรื่องต่าง ๆ ของเขาไม่เลวเลย
“จะเป็นไปได้ยังไง?” เธอเลิกคิ้ว “ก็เอาความจริงใจไปทำให้ผู้หญิงคนนั้นใจอ่อนสิ”
ฟู่เซียวหางถามว่า “งั้นผมให้เธอมาที่นี่เลยนะ?”