กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 248 ไม่มีเงินต่างหากที่น่ากลัวที่สุด
ตอนตีสามกว่า ๆ ของวันที่ 23 พฤษภาคม เซี่ยอวี้เฉินกลับถึงบ้านราวกับคนไร้วิญญาณ
หรงหรงกำลังกินอาหารที่เหลืออยู่ไม่มากในตู้ระบบนิเวศ พอเห็นมนุษย์ตัวร้ายกลับมา มันก็ตกใจจนรีบหดตัวไปอยู่มุมหนึ่ง กลัวว่าเขาจะคิดเอามันทิ้งอีก
โชคดีที่เซี่ยอวี้เฉินไม่แม้แต่จะมองมัน
หรงหรงมองเขาเดินไปถึงห้องรับแขกแล้วถึงค่อยโล่งใจ กำลังจะกินต่อ จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงดัง “ปัง!”
ขาทั้งแปดของหรงหรงสั่นด้วยความตกใจ มันค่อย ๆ แนบตัวกับกระจกอย่างระมัดระวังแล้วมองไป เห็นมนุษย์ตัวร้ายนอนอยู่บนพื้น จากนั้นก็ได้ยินเสียงร้องไห้ “ฮือ ๆ”