กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 246 มี คน กำลังจับเท้าฉัน
ฟู่เสี่ยวเสี่ยวไม่เหมาะจะเข้าไปในที่เกิดเหตุ เฉินจื่อฉีจึงเปลี่ยนคำพูดอย่างเอาใจใส่ “ข้างในอากาศไม่ค่อยดี ฉันอยู่คุยเป็นเพื่อนเธอข้างนอก”
ฟู่เสี่ยวเสี่ยวล้วงมือไว้ในกระเป๋าเสื้อ ค่อย ๆ ย่อตัวลง แล้วส่ายหน้าอย่างไม่แสดงอารมณ์ “นายเข้าไปทำงานเถอะ ฉันอยู่คนเดียวได้”
“นี่เป็นครั้งแรกที่เธอเห็นศพหรือ?” เฉินจื่อฉีชวนคุยขึ้นมาก่อน
ฟู่เสี่ยวเสี่ยวเงยหน้ามองเขา ริมฝีปากขยับเล็กน้อย “ใช่”
“งั้นเธอก็ใจกล้าเหมือนกันนะ” เฉินจื่อฉีกอดอกพิงกำแพงฝั่งตรงข้าม “ไม่เห็นกลัวเลย”
ฟู่เสี่ยวเสี่ยวถาม “ใครบอกว่าฉันไม่กลัว?”
เฉินจื่อฉีเลิกคิ้ว “ฉันดูออกน่ะ”