บทที่ 144 ฉันไม่ทำร้ายเธอหรอก

บทที่ 144 ฉันไม่ทำร้ายเธอหรอก

“ตันตัน” โจวย่าเวยตะโกนเรียกเธอจากอีกฝั่งของอาช่าน

หลินเซี่ยวตานหันไปมองเธออย่างแข็งทื่อ

โจวย่าเวยรู้สึกว่าเธอดูแปลก ๆ จึงขมวดคิ้วแล้วลุกเดินไปหา “ตันตัน เธอไม่สบายหรือเปล่า?”

“เปล่า” หลินเซี่ยวตานส่ายหน้า ฝืนยิ้มออกมา “ฉัน ฉันสบายดี”

“งั้นก็ดี” โจวย่าเวยไม่ได้ซักต่อ เธอขยับเข้าไปใกล้หูอีกฝ่ายแล้วพูดว่า “ฉันรู้สึกว่าที่นี่อึดอัดนิดหน่อย ขอฉันกลับบ้านก่อนนะ”

หลินเซี่ยวตานดิ้นรนอยู่ในใจอย่างหนัก ก่อนจะค่อย ๆ ยื่นมือออกไป

เธอจับข้อมือเพื่อนสนิทไว้ อ้อนวอนว่า “เวยเวย ยังไม่ดึกเลย อยู่เล่นต่ออีกหน่อยนะ เดี๋ยวฉันกับอาซินไปส่งเธอกลับบ้าน”