กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 105 อาจออกแก้แค้นมนุษย์ไปทั่ว
หญิงวัยกลางคนจำเจียงหยวนได้ จึงเดินเข้ามาทักทายก่อน “สวัสดีค่ะ”
“สวัสดี” เจียงหยวนพยักหน้าเล็กน้อย สายตามองแมวขนหยิกที่เธออุ้มอยู่ “ลูกแมวน่ารักจัง”
หญิงวัยกลางคนสวมชุดกี่เพ้าสีเขียวอ่อน มีเสื้อคลุมขนสัตว์สีขาวพาดไหล่ เธอลูบหลังแมวขนหยิกอย่างสง่างามพลางยิ้ม “น่ารักก็น่ารักอยู่หรอก แต่ก็ซนจริง ๆ”
“น่าเอ็นดูดี” เจียงหยวนไม่ได้คิดจะคุยกับหญิงวัยกลางคนต่อ จึงพูดอย่างสุภาพ “พวกเรายังมีธุระต้องทำ คงไม่รบกวนคุณเดินเล่นแล้ว”