บทที่ 103 นายกลายเป็นหุ่นเชิดของมนุษย์ไปแล้ว

บทที่ 103 นายกลายเป็นหุ่นเชิดของมนุษย์ไปแล้ว

หลังมื้อเย็น เจียงหยวนลงไปชั้นล่างเพื่อป้อนอาหารนกน้อย

เธอสังเกตว่าเวลาเสี่ยวโม่เยี่ยนกินข้าว บางครั้งมันจะมองเธอด้วยสีหน้าครุ่นคิดเหมือนมีเรื่องไม่สบายใจ

“เสี่ยวโม่เยี่ยน เป็นอะไรไป?” เจียงหยวนเดินไปหามัน แล้วยื่นนิ้วไปจิ้มศีรษะมันเบา ๆ “มื้อเย็นวันนี้ไม่ถูกปากหรือ?”

“ไม่ใช่ หยวนหยวน” เสี่ยวโม่เยี่ยนส่ายหน้า รีบอธิบาย “มื้อเย็นที่เธอเตรียมอร่อยมาก เยี่ยนชอบ”

เจียงหยวนกะพริบตาปริบ ๆ พลางยิ้ม “แต่ดูเหมือนเธอไม่ค่อยอยากอาหาร มีเรื่องไม่สบายใจหรือ?”

เสี่ยวโม่เยี่ยนเอ่ยช้า ๆ “หยวนหยวน เยี่ยนมีเรื่องอยากถาม”