กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย PhungNor
บทที่ 102 แอบยอมรับเจียงหยวนเป็นญาติลับหลังเธอแล้ว
หลังกินข้าวเสร็จ เติ้งรุ่ยไปจ่ายเงิน พนักงานเก็บเงินกลับบอกว่ามีคนจ่ายเงินไปแล้ว
“ใครจ่ายไปแล้ว?” เธอหันไปมองเจียงหยวน “ลูกจ่ายหรือ?”
เจียงหยวนคล้องแขนเธออย่างสนิทสนม ยิ้มตาหยีแล้วพูดว่า “ตอนเด็กแม่จ่ายให้ โตแล้วฉันจ่ายให้แม่”
พอเติ้งรุ่ยได้ยินประโยคนี้ ขอบตาก็แดงขึ้นทันที น้ำตาคลออยู่ในดวงตา
เจียงหยวนเห็นดังนั้น รอยยิ้มบนใบหน้าก็หายไปทันที เธอถามอย่างลนลาน “แม่ร้องไห้ทำไม?”
“ไม่เป็นไร” เติ้งรุ่ยเช็ดตาแล้วพูดเสียงสะอื้น “แค่มีทรายเข้าตา”
“หา?” เจียงหยวนมองไปรอบ ๆ อย่างงุนงง “แต่นี่ห้างนะ ทรายมาจากไหน?”
เติ้งรุ่ย […]
“เฮ้อ ไม่ต้องถามแล้ว” เธอเดินฉับ ๆ ออกจากร้านอาหาร